آلیاژ کویل آلومینیوم سری 3000 یک آلیاژ آلومینیوم با منگنز به عنوان عنصر آلیاژی اصلی است و آلیاژ آلومینیومی است که با عملیات حرارتی قابل تقویت نیست. انعطاف پذیری بالا، عملکرد جوش خوب، استحکام بالاتر از آلیاژ آلومینیوم 1000، و مقاومت در برابر خوردگی مشابه آلیاژ آلومینیوم 1000 است، یک آلیاژ کویل آلومینیومی با مقاومت متوسط با مقاومت در برابر خوردگی خوب، استفاده گسترده از آن، مقدار زیادی است.
نقش عناصر آلیاژی و عناصر ناخالص در آلومینیوم سری 3000سیم پیچ
- Manganese: Manganese is the only main alloying element in 3××× aluminum alloy, its content is generally 1.0%~1.6%, the strength, plasticity and process performance of the alloy is good, manganese and aluminum can generate MnAl6 phase. The strength of the alloy increases with the increase of Mn content. When w (Mn) >1.6٪، استحکام آلیاژ افزایش می یابد. با این حال، به دلیل تشکیل تعداد زیادی ترکیب شکننده MnAl6، آلیاژ در هنگام تغییر شکل به راحتی ترک میشود. دمای تبلور مجدد آلیاژ با افزایش w (Mn) افزایش می یابد. با توجه به ظرفیت فوق خنک کننده زیاد، آلیاژ جداسازی درون کریستالی بزرگی را در طول تبلور سریع خنک کننده ایجاد می کند. غلظت منگنز در قسمت مرکزی دندریت کم، اما در قسمت لبه زیاد است. هنگامی که جداسازی منگنز آشکار در محصولات فرآوری سرد وجود دارد، دانه های درشت پس از بازپخت به راحتی تشکیل می شوند.
- آهن: آهن می تواند در MnAL6 حل شود و ترکیبات Al6 (FeMn) را تشکیل دهد و در نتیجه حلالیت منگنز در آلومینیوم را کاهش دهد. افزودن w(Fe)=0.4% ~0.7% به آلیاژ، اما برای اطمینان از اینکه w(Fe+Mn) کمتر یا برابر با 1.85% میتواند به طور موثر دانه را پس از بازپخت تصفیه کند. از ورق، در غیر این صورت، تشکیل تعداد زیادی از ورق درشت (FeMn) ترکیبات Al6، به طور قابل توجهی خواص مکانیکی و خواص فرآیندی آلیاژ را کاهش می دهد.
- سیلیکون: سیلیکون یک ناخالصی مضر است. سیلیکون و منگنز فاز سه تایی پیچیده T (Al12Mn3Si2) را تشکیل می دهند که همچنین می تواند آهن را حل کند و یک فاز چهارتایی (Al، Fe، Mn، Si) را تشکیل دهد. اگر هم آهن و هم سیلیکون در آلیاژ وجود داشته باشد، ابتدا (Al12Fe3Si2) یا (Al9Fe2Si2) تشکیل می شود. فاز، اثرات مفید آهن را از بین می برد. بنابراین، w(Si) در آلیاژ باید به صورت < 0.6٪ کنترل شود. سیلیکون همچنین می تواند حلالیت حمام منگنز در آلومینیوم را کاهش دهد و تأثیر آن بیشتر از آهن است. آهن و سیلیکون می توانند فرآیند تجزیه منگنز از محلول جامد فوق اشباع را در طول تغییر شکل حرارتی تسریع کنند و همچنین می توانند برخی از خواص مکانیکی را بهبود بخشند.
- منیزیم: مقدار کمی منیزیم (w(Mg)≈0.3٪) می تواند دانه را پس از بازپخت آلیاژ به طور قابل توجهی تصفیه کند و استحکام کششی آن را اندکی بهبود بخشد. اما به براقیت سطح مواد آنیل شده نیز آسیب می رساند. منیزیم همچنین می تواند یک عنصر آلیاژی در آلیاژ Al-Mg باشد، با افزودن w(Mg)=0.3%~1.3%، افزایش استحکام آلیاژ، افزایش طول (حالت آنیل) کاهش می یابد، بنابراین توسعه Al-Mg-Mn آلیاژ.
- مس: w(Cu) در آلیاژ {{0}}.05%~0.5% است که می تواند استحکام کششی آن را به میزان قابل توجهی بهبود بخشد. با این حال، حاوی مقدار کمی مس (w(Cu) =0.1%)، می تواند مقاومت به خوردگی آلیاژ را کاهش دهد، بنابراین w(Cu) در آلیاژ باید کنترل شود.<0.2%.
- روی: هنگامی که w(Zn) < {{0}}.5٪، خواص مکانیکی و مقاومت در برابر خوردگی آلیاژ به طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار نمیگیرد. با توجه به جوش پذیری آلیاژ، حد w(Zn) < 0.2٪ اتخاذ شده است.